Dupę wynalazł uczony radziecki Wołow – Dlatego mówimy:
“dupa Wołowa”.
Inni twierdzą, że dupę wynalazła Maryna – Ci z kolei rozmawiają o dupie Maryny.
Dupa pełni ważną rolę w ruchu obrotowym – Wszystko kręci się wokół dupy.
Dupa służy również do przekazywania zdecydowanych sygnałów niewerbalnych. Dobrze wymierzony, solidny kopniak w dupę jest wyrażeniem uczuć negatywnych wobec adresata takiego gestu.
Dupie można również przekazać emocje pozytywne, np. całując kogoś w dupę.
Dupa może spełniać też rolę lizaka. Szczęśliwie nie wszyscy są dupolizami.
Uniwersalność dupy nie kończy się na tym, jest ona bowiem zadziwiająco dużym pojemnikiem – w dupie można mieć całe osoby, a nawet społeczności…
Dupa służy nieraz jako etalon – wiele rzeczy jest do dupy, tym samym dupa spełnia rolę uniwersalnego wzorca porównawczego.
W dupę (lub po dupie) można również dostać – czynność ta umacnia więzi emocjonalne między rodzicami i dziećmi.
Prócz tego, dupa spełnia rolę siedziska…
… powiadamy bowiem:
“siadaj na dupie”
…często z dodatkiem poleceń uzupełniających, jak np. siadaj na dupie i siedź cicho”.
Określenie “dawać (dać) dupy” funkcjonuje w dwóch znaczeniach
– erotycznym i wartościującym, jednak “ściągnąć kogoś z dupy” tylko w tym pierwszym.
Można również chronić swoją (lub czyjąś) dupę, co kolejny raz potwierdza ważność dupy w otaczającym nas świecie np….
“Zabrać się do czegoś od dupy strony” oznacza podejście niewłaściwe, od końca.
Dupa funkcjonuje tu jako synonim odwrotności. Dupa pełni również rolę uchwytu, można bowiem trzymać się czyjejś dupy. Określenie to nie oznacza braku równowagi, ale samodzielności – ale nie zawsze… dopiero liżąc czyjąś dupę czujesz, że cię nie wydymają ze stanowiska 😉
Monika Janos – O teatrze życia – Życie jest szkołą
„Głupich nie sieją, sami się rodzą”
<Inteligencja zdecydowanie idzie w parze z czarnym humorem>
Tęsknisz… musisz się obudzić, w brutalną rzeczywistość powrócić. Czas się dłuży, tęsknota narasta, powstaje pajęczyna czasu która zaczyna więzić nasze wspomnienia. Zwierzęta często naszymi przyjaciółmi są, często to one umilają nam życie kiedy człowiek zawiedzie. Lecz też odchodzą, odchodzą w wieczny odpoczynek, nie tak jak niektórzy ludzie którzy odchodzą kiedy zaczyna Ci się gorzej wieść.
“Tęsknisz, musisz się obudzić”
Ciężko jest tęsknić Myślami być przy tym co odeszło Moje serce z tęsknoty boli Czy kiedyś uspokoi się powoli?
Przypominam sobie chwile Kiedy to co sprawiało mi radość Przy mnie było, piękny to był czas
Nigdy Cię nie zapomnę Do ostatnich życia chwil Odeszło to wszystko Wciąż mi się śni co radość sprawiało
Życie dalej się plecie Następne zwierzątko gości w domu Myślisz że zapomnisz powoli
Nie da się żadnego z nich zapomnieć To cząstka twojego życia jest Ocieram tęsknoty łzy Każde z osobna w mym sercu tkwi
No tak, i takie to moje zmienne nastroje… raz o seksiku a po chwili cośki się przypomni … Ale to nic… w końcu życie zmienną jest 😉
Monika Janos – O teatrze życia – Życie jest szkołą
„Głupich nie sieją, sami się rodzą”
<Inteligencja zdecydowanie idzie w parze z czarnym humorem>
Bajka o pośle Piotrowiczu i krótka lekcja historii
Powracamy do normalności:
*pranie mózgu w TVP
*palowanie na ulicach
*zastraszanie protestujących
*szybka podwyżka zarobków – ceny są szybsze od podwyżek 😉
i będzie:
*stan wojenny
*kartki
*kolejki
…i dzięki komunistom będącym w PiS-ie… ;-(
“dwulicowcu”
zdumiewająco szybko przystosowujesz się do nowej sytuacji pragnąc osiągnąć jak największe dla siebie korzyści schlebiasz tym którym jesteś podwładny
można dokonać smutnej obserwacji dwulicowcu wchodzisz w dupę tym którzy według ciebie są najbardziej władni
często poniżasz, źle traktujesz tych co są tylko skromnym człowiekiem są tobie podwładnymi
lecz podlizujesz się tej samej osobie kiedy staje się twoim szefem to i w dupę wleziesz
czemu dwulicowy człek tak postępuje? bo jest wredny, fałszywy po trupach sięga swojego celu nawet przyjaciela chętnie posadzi w więzieniu
—
“Krzyczą: precz z komuną! Kto z polityków PiS był w PZPR?
Ścieżki polityków są tak kręte, że czasem rzucają ich w najdziwniejsze miejsca. Ci, którzy dziś są w partii odcinającej się od komuny, kiedyś robili kariery w PZPR… Przy Wiejskiej i w rządzie znajdzie się sporo takich, którzy dobrze pamiętają czasy słusznie minione.”
;-(
—–
1. Andrzej Kryże – Wiceminister Sprawiedliwości IV RP- członek PZPR do jej końca. Skazywał działaczy opozycji w stanie wojennym.
2. Wojciech Jasiński – Minister Skarbu IV RP, członek PZPR w latach 1976-1981, szef Wydziału Spraw Wewnętrznych w Płockim Urzędzie Miasta, przybudówki SB. Zasłynął umorzeniem milionowych długów PC, byłej partii Jarosława Kaczyńskiego.
3. Karol Karski (PiS) – działacz władz centralnych socjalistycznego ZSP na Wydziale Prawa i Administracji UW. Pod koniec lat 80 startował z poparcia PRON (organizacji utworzonej przez PZPR w stanie wojennym) w wyreżyserowanych i sfałszowanych przez komunistów wyborach do rad narodowych.
4. Andrzej Aumiller – Minister Budownictwa IV RP, zasłużony komunista, wieloletni członek PZPR.
5. Anna Kalata – Minister Pracy i Polityki Społecznej IV RP. Członek PZPR jak i SLD, a dalej w Samoobronie.
6. Zbigniew Graczyk – Wiceminister Gospodarki Morskiej IV RP – przez 20 lat należał do PZPR będąc między innymi członkiem jej Komitetu Wojewódzkiego w Szczecinie. Był również w kierownictwie nomenklaturowej spółki Interster, która była folwarkiem partyjnych dygnitarzy, m. in. Sekuły i Rakowskiego.
7. Marek Grabowski – Wiceminister Zdrowia IV RP (członek PZPR i SLD) dzięki rekomendacji SLD był zastępcą głównego inspektora sanitarnego w rządach Leszka Millera i Marka Belki.
8. Ewa Sowińska – Rzecznik Praw Dziecka IV RP. W latach 1977-1980 należała do PZPR.
9. Krzysztof Zaręba – Wiceminister Środowiska IV RP, były członek PZPR, od 2005 roku w Samoobronie.
10. Bogdan Socha – Wiceminister Pracy i Polityki Społecznej IV RP – był do samego końca członkiem PZPR.
11. Romuald Poliński – kolejny Wiceminister Pracy i Polityki Społecznej IV RP. Przez wiele lat członek PZPR, a w rządach SLD doradca ministra Kołodki.
12. Maciej Łopiński – Rzecznik Prezydenta IV RP; w okresie 1975 – grudzień 1981 należał do PZPR.
13. Ryszard Siewierski – Zastępca Komendanta Głównego Policji IV RP – członek PZPR do końca (1990).
14. Stanisław Kostrzewski – od 25.02.2006 skarbnik i finansista PiS – był aktywnym członkiem PZPR do końca jej działalności.
15. Henryk Biegalski – nominowany na szefa Centralnego Zarządu Służby Więziennej IV RP, był członkiem PZPR od 1969 r. do końca lat 80.
16. Jerzy Bahr – 19.05.2006 mianowany ambasadorem RP w Moskwie. W latach 1976 – 1980 w randze I sekretarza pracował w Ambasadzie PRL w Bukareszcie. Do stanu wojennego był członkiem PZPR.
17. Krzysztof Czabański – mianowany 01.07.2006 na prezesa Polskiego Radia S.A. – były dziennikarz m.in. „Sztandaru Młodych” i „Zarzewia”. W latach 1967-1980 należał do PZPR.
18. Stanisław Podlewski – mianowany 17.07.2006 dyrektorem departamentu rybołówstwa w ministerstwie rolnictwa – należał do PZPR do końca jej istnienia.
19. Marcin Wolski – 21.07.2006 mianowany został dyrektorem I programu PR – od 1975 roku do końca był w PZPR, będąc m.in. sekretarzem POP w PR. Od 11 lipca 2016 dyrektor TVP2 (przyp. red.)
20. Jan Sulmicki – kandydat na prezesa Narodowego Banku Polskiego, zgłoszony 11.12.2006 przez Kaczyńskiego – były aktywista PZPR w SGPiS (obecnie SGH), także w stanie wojennym.
21. Janusz Kaczmarek – szef MSWiA, prokurator krajowy z ramienia PiS – Członek PZPR od 1986 r.
22. Piotr Cybulski – poseł PiS. Były członek ZSMP i PZPR.
23. Aleksander Chłopek – poseł z Gliwic. Członek PZPR od roku 1978. W latach 80. był członkiem egzekutywy Komitetu Miejskiego PZPR.
24. Halina Molka – posłanka na Sejm RP V kadencji. Były członek PZPR. Od 23 sierpnia 2007 posłanka PiS.
25. Stanisław Piotrowicz – W 1978 rozpoczął pracę w Prokuraturze Rejonowej w Dębicy, następnie w 1980 został przeniesiony do Prokuratury Wojewódzkiej w Krośnie, na początku lat 80. przeniesiony do Prokuratury Rejonowej w Krośnie. Od 1978 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Był członkiem egzekutywy PZPR w Prokuraturze Wojewódzkiej i Rejonowej w Krośnie.
26. Katarzyna Łaniewska– W czasie studiów należała do socjalistycznej organizacji młodzieżowej ZMP, donosiła na kolegów. Następnie należała do PZPR.
Chętnie piwko bym wypiła, ale jestem za leniwa by wyjść z chałupki
“Piwko na bóle”
Piszę wam szczerze – wolę piweczko kiedy coś boli Leki droższe są – po piwku śpię dobrze Nawet głowa nie boli – dobrze się po nim swawoli
No właśnie jak to jest z tym piweczkiem… hahhaha
“Piwko lubię pić”
Puby rzadko omijam Kiedy pragnienie mnie dobija
Wychlam cztery piweczka Wesoła moja główeczka
No ale jak z każdym wyskokowym napojem, nie można przegnać, i chociaż piweczko moim przyjacielem i weselej jest, to od niego od czasu od czasu odpoczywam. W końcu co za dużo to nie zdrowo, i nie będzie smakować.
Kogo wnosimy na piedestał? Wnosimy na piedestał, tych co nie zasłużyli nie sprawdzając jacy naprawdę byli. Prawda często jest inna niż myśleliśmy, bolesna. Nie są tacy, jak byśmy chcieli ich zobaczyć. Często przekazują obietnice bez pokrycia, ślepo w nie wierzymy. Opływają w luksusach, my ich ego pieścimy. Oni nas olewaj, w kuak się śmiejąc. My nie chcemy tego widzieć, bo i po co. Kto próbuje zdjąć im maskę staje się banitą, wariatem, szaleńcem, odszczepieńcem.
Zawsze było jest i będzie niedocenianie tych, co są czegoś warci… Zastanawiam się co nas do tego pcha, by bardziej iść za tymi co dużo krzyczą, a nic nie wnoszą dobrego… buntują jeden na drugiego. Jak dokładnie im się przyjrzymy okazuje się że odrobinki naszego Ja nie są warci. Kiedy przejrzymy na oczy tragedia się staje, ale to jest za późno. Człowiek staje się zgorzkniały i traci zaufanie do ludzi, bo zawiódł go człowiek któremu ufał bezgranicznie zaślepiony jego pięknymi słówkami. Jesteśmy łasi i naiwni na piękne słówka…. (nie licząc pieniędzy)
Pewien cwaniaczek, wykorzystał naiwność człowieczą… pięknie się uśmiechając, wszem i w okół swe zalety wygłaszając, zaufanie przymilnie zdobywając głosił…
„Samochwała”
Jestem mądry w dowcipie swawolny Każdemu pomogę, nic za to nie chcę Najwyżej troszkę ponoszę teczkę Posiedzę w sejmie, może w senacie A może i na prezydenturę wskoczę
Historia się plecie, człek skromny, nic nie wymaga wszystkim pomaga i tak się toczy kolej losu…
„Cwaniacy”
Ludzie skromni wiele w życiu dobrego działają Nieraz w biedzie dogorywają
Cwaniacy na piedestale stają Zaszczytów doznając bezczelnie się uśmiechając
Ale to My głupców, cwaniaków wywyższamy. Są ludzie którzy zbyt o sobie duże mniemanie mają i nawet niezasłużenie na piedestale stają…
“Niezasłużony”
Pewien człek myślał o sobie bóg wi co Wyższe mniemanie o sobie mając Poszedł do rzeźbiarza zrobić pomnik piękny
-”Rzeźbiarzu pokaż potomności jaki jestem mądry, giętki Niech mnie podziwiają i kłaniają Superlatywy gadają
Patrząc na pomnik mój, niech klękają Niech rzekną -„Oto on, wielki bohater” Nie ważne że nic nie zrobiłem, ale wyznawców zdobyłem
Historia wiele kłamie od zarania dziejów Ogłoszę światu taką prawdę jaka akurat mi jest wygodna Bom ja jest jak sama wyrocznia
Prawda niestety gorzka jest – Ci co mądrzy, bohaterscy na postumenty się nie pchają, głupców sami ludzie wywyższają. Ludzie skromni wiele w życiu dobrego działają, cwaniacy na piedestale stają, zaszczytów doznając bezczelnie się uśmiechając.
Nie ten winien być bohaterem co krzyczy -róbmy! Lecz ten, co tego dokonał czynu.
Prawda jednak jest taka – ludzie czynu są spychani do otchłani niepamięci. Śmietankę, nektar spijają ci, co na odpowiedni moment czekają, cudzym jak swoim bohaterstwem się chwaląc.