Czy potraficie kochani odpowiedzieć na to pytania?
Czy kobiety niedostępne bardziej nam się podobają? Czy to tylko efekt niemożności ich zdobycia, marzenie o nich potęguje to uczucie. Wiele kobiet też podobnie się zachowuje… czym ktoś niedostępny, tym bardziej go pragną.
<Inteligencja zdecydowanie idzie w parze z czarnym humorem>
„W piekle się smażę”
O miłości sobie mażę, w piekle się smażę
Jesteś dla mnie powietrzem, słońcem
Biciem serca i snem który śni nie tylko nocą
Bezustannie jesteś myślami we mnie
Jak dobrze że jesteś
Miłość do ciebie najcudowniej śnię
Każdą myślą najgoręcej pieszczę
O miłości sobie mażę, w piekle się smażę
<Inteligencja zdecydowanie idzie w parze z czarnym humorem>
Śmierć była jest i będzie i to nic nie zmieni. Nie będzie lekarstwa na nią, długo nie będziemy żyć… to chociaż odpowiednio przejdźmy życie aby na łoży śmierci nie żałować że nie skorzystaliśmy z życia.
„Życie, śmierć”
Śmierć
Jakkolwiek byśmy od niej uciekali
Wszędzie nas dopadnie
Śmierć
Istota kochająca wszystkich
Wszyscy należą do niej
Życie
Do niego lgniemy
Z całej siły pragniemy
Życie
Czy kocha wszystkich
Oto jest pytanie
Tak musi być. A co z nieszczęściem? Gdyby nie istniało nieszczęście to i szczęścia by nie było. Cóż warte jest szczęścia bez nieszczęścia? – nic, ponieważ muszą być przeciwstawne bieguny, bez nich życie byłoby jałowe.
„Wybredni jesteśmy”
Ciągle wybredzamy
Grymasimy, wahamy się
Ciągle jesteśmy niezadowoleni
Czas umyka, starzejemy się
Żałujemy że wybredni byliśmy
Umieramy, życie ma nas gdzieś
Tak jak my mieliśmy go
<Inteligencja zdecydowanie idzie w parze z czarnym humorem>
Szukasz miłości?
„Jeśli szukasz miłości”
Jeśli szukasz miłości
Zwiąż się z osobą która cię kocha
Drugi raz możesz już nie mieć takiej okazji
Nieszczęśliwa będzie iść przez życiu twoja droga
Miłość z czasem przyjdzie… Słyszałam kiedyś powiedzenie (chyba w jakimś zagranicznym filmie) dokładnie nie powtórzę, ale miej więcej było to tak –
”lepsza jest zupa jak stopniowo jest podgrzewana,
jak jest gorąca na początku szybko stygnie, tak i z miłością jest”
Miłość to oddawanie ukochanej osobie tego, co najcenniejsze. Uśmiechnęłam się pod nosem. Często w dowód miłości co jest oddawane?… odpowiedź – cnota.
„Miłość to oddawanie ukochanej osobie tego, co najcenniejsze” – w tym co napisałam chodziło mi o coś innego, ale nie mogłam oprzeć się napisaniu o cnocie.
Miłość to oddawanie ukochanej osobie tego, co najcenniejsze – wolność.
Często słowa mało znaczą, ważne są czyny, okazywanie miłości. A co zrobić, jeśli dla kogoś ważniejsze słowa niż czyny? Jej/jego wówczas wybór, niech się tedy nie dziwi że się zawiedzie, ponieważ słowa nic nie kosztują choć dobrze smakują. Czyny więcej poświęcenia wymagają, więc jeśli chodzi o mnie bardziej mi szczęścia dają. A i wolę czyny robić niż powtarzać „KOCHAM”.
„Prawda – miłość”
Prawda i miłość ciągle uciekają od siebie
Pierwsze wypływa z rozumu drugie z serca
Serce mocno kocha – to chemii, natury robota
Pamięć pamięta w podświadomości zamknięta
Klucza od szczęścia szybko nie odda
Prawda i miłość ciągle uciekają od siebie
Nie mogą być koło siebie
Rozum wszystko robi, aby człowiek nie cierpiał widząc oczyma co w koło się dzieje, lecz serce ślepe i gdyby miało cztery litery, tam by miało cierpienie człowieka. Jest powiedzenie -serce boli, dusza wyje kiedy miłość nas zrani. Ale mając serce miękkie, miej dupę twardą nie tylko kiedy nas ktoś w miłości zrani.
Kochasz? Zadaj sobie pytanie, co w zamian oczekujesz! Prawdziwa miłość nie troszczy się o nagrodę, o wdzięczność lecz tylko o to, aby kochać coraz bardziej. Jak zaczynamy wymagać coś w zamian, miłość odchodzi ze spuszczoną głową. A jeśli pozostaje pomimo wykorzystywania? To już inna sprawa.
<Inteligencja zdecydowanie idzie w parze z czarnym humorem>
“Miłość Ci wszystko wybaczy”
Czemu jesteśmy nieszczęśliwi?
Najczęściej jesteśmy nieszczęśliwi dlatego, ponieważ patrzymy na siebie oczyma innych. Przejmujemy się tym co kto powie, jak patrzy na nas, chociaż tak naprawdę wielu w brew pozorom nie interesuje się naszym życiem aż tak mocno jak sobie wyobrażamy. Zbytnio przejmujemy się co inni o nas myślą, analizujemy, nie możemy spać a jak komuś w końcu wygarniemy co myślimy o wpieprzaniu się w nasze życie, mamy wyrzuty sumienia które też nie dają spać. Wszystko jest to spowodowane, że zbyt wielką do nas nietolerancje odczuliśmy od innych szczególnie w latach dzieciństwa, dorastania. Kiedy ja przestałam patrzeć na to, co inni powiedzą jak chodzę, mój styl… czyli na czarno i najlepiej jak to skóra i pieszczochy, poczułam się dobrze. W końcu byłam sobą. Nie musiałam udawać, że panienki mnie nie interesują. Ubierać się w sposób w jaki stereotypy nakazują… bo tak wypada, że kobieta musi suknie nosić itd…
Przestańmy się przejmować innymi, a szczęśliwsi będziemy
Stereotyp
Stereotyp? Ciężko jest cokolwiek z nim zrobić, jeśli go powielają idioci. Ostatnio jedna paniena, kiedy po jej zapytaniu napisałam, że lubię lekką muzykę… to stwierdziła, że jestem pozerką bo ubieram, stylizuję się na osobę która lubi ciężką muzykę – lubię chodzić na czarno, pieszczochy na rękach – i na pewno byśmy nie miały o czym gadać. Spytałam się jej -”do kurwy nędzy… jakim prawem uzurpuje sobie styl ubioru dla metalowców”. Ja uwielbiam czaszki, pieszczochy, skórę, kowbojki i disco-polo i chuj mnie interesuje, że ona go nienawidzi. Jej zaproszenie do znajomych ponoć trafiło przez przypadek do mnie, ale widząc moje ubranie myślała jak napisała – “że może znalazłam przez przypadek kumpelkę z którą mogłabym np pójść na koncert,, – a ja sram na takie znajomości co szufladkują ludzi. Ja ubieram się tak jak ubieram od ponad 30 lat – spodnie ze skóry przestałam nosić, ponieważ zbyt gruba dupa się zrobiła, a na taką ciężko dostać skórkę – ludziska teraz są już bardziej odporni na takie widoki, ale w latach 90′ kobieciny znak krzyża stawiały jak przechodziły koło mnie, lub pytano się czy jestem satanistą, czy ciężką muzykę lubię i jak widać te stereotypy szufladkowania mamy jeszcze w XI wieku. Z lesbijkami jest też ten sam stereotyp – lesbijka to luj-baba chodząca jak drwal w koszuli w kratę, plująca przez zęby, klnąca, brudna i wszystko rucha co na drzewo nie ucieka.
Pieprzyć osoby które mają gówniany pasek na umyśle, myślą stereotypami i nie przejmować się. Najważniejsze, to być sobą i jebać tych co próbują ustawiać nas na swoją modłę. Trzeba być sobą… ale to też nie można przekracza odpowiednie granice rozsądku… Niektórzy mylą bycie sobą z chamstwem, bezczelnością i złym zachowaniem, czy też krzywdzeniem innych – „jestem sobą więc krzywdzę bo to lubię”. Może i jest w tym momencie sobą, ale ja dziękuję za towarzystwo ludzi o takim charakterze… bo też mogę się „sobą” stać i przypierdolić. Są sytuacje kiedy trzeba pohamować swoją naturę. Najlepiej to połączyć ze sobą bycie sobą z asertywnością. Tak odpowiadać i odnosić się do innych, aby ich „orgazm” ogarniał kiedy z tobą rozmawiają… Czemu najlepiej tę formę zachowania wybrać? Jeśli jesteś do każdego agresywna, to w końcu zostaniesz sama lub z takimi jak ty. Ale pamiętaj, że będąc w śród osób z podobnym z charakteru do twojego, ciągle musisz prowadzić walkę o status. Musisz pokazywać, że masz nad nimi i wokół ciebie otaczającym „światem” władzę, i że to ty jesteś alfa… bo zeżrą cię jak wataha wilków. Pamiętaj… zawsze ktoś od ciebie silniejszy się znajdzie i zdepcze ciebie jak glistę. A jeśli będziesz tak zwanym miękkim chujem robiona i za dobra będziesz, to będą cię wykorzystywać, i mieć za debilkę którą można zawsze oszwabić. Bycie sobą często mylone jest z pozerstwem. Wmawiamy sobie, że takie jesteśmy. Wmawiaj sobie, ale jeśli jesteś taka to wiedz, że osoby tak zachowujące się mają swoją niską wartość siebie, a tym samym są agresywniejsze chcąc dowartościować swoje ego, poniżając często o wiele słabsze od siebie osoby. Na silniejszą od siemię się nie „zamachną”. Są to osoby w najgorszym wydaniu piskorza. Są przymilne do silniejszych od siebie wchodząc w dupę, a gnoją słabszych. Kiedy trafią na silniejszego trzęsą się ze strachu, miauczą o litość, a jeśli takiej osobie odpuści i odwróci się… dostanie nożem w plecy.
Nie patrz na innych, pierdol to co o tobie mówią. Dopiero wtedy patrząc w lustro będziesz widzieć siebie prawdziwego siebie, a nie marionetkę szmacianą uszytą z ludzkich upodobań i z ich narzucania jakim, kim masz być.
———————-
<Inteligencja zdecydowanie idzie w parze z czarnym humorem>
“internetowa miłość”
czy miałaś kiedyś uczucie że chcesz uciec stąd
lecz jednak tkwisz tutaj…
uspakaja cię to, że spotkasz kogoś wreszcie
będziesz szczęśliwa nareszcie
ja to szczęście doznałam – moje dziewczę spotkałam
dziękuję ci za to kochana żeś mi miłość swą dała
postaram się abyś była szczęśliwa
nigdy przeze mnie nie płakała
Internet to w sobie ma, że wiele do niego wchodzi osób pragnących odskoczni od realnego świata, w którym nie jest jak w bajce. Świat wirtualny, pomaga nam na moment zapomnieć o troskach dnia codziennego. Ale też wielu pragnie spotkać tę jedyną czy tego jednego 😉
„spokojnie czekaj”
czy miałaś kiedyś uczucie że chcesz uciec stąd
lecz jednak tkwisz tutaj…
uspakaja cię to, że spotkasz kogoś wreszcie
będziesz szczęśliwa nareszcie
a jak już się spotkacie z osobą z internetu
miłe uściski będą, czas szybko minie
przyjdzie czas odjazdu
chęć jej z powrotem zobaczenia
to możecie napisać… „wspaniale z tobą mi było
nie ważna odległość, wazna nasza miłość
chcę spotkania następnego z tobą jeszcze
przytulenia ponownego troszeczkę”
<Inteligencja zdecydowanie idzie w parze z czarnym humorem>
“Niebezpieczna miłość”
—————–
Pragniemy miłości, ale tak naprawdę często podświadomie się jej boimy. Miłość to piękne uczucie… ale czy każdy może je zaznać? Miłość potrafi zniechęcać do siebie. Czym bardziej będziesz jej pragnąć, ona głośniej będzie ci w ucho szeptać… żeś jej nie wart/a. Czym uparcie będziesz jej szukać, zacznie krzyczeć… -”nie dla każdego jestem stworzona… – tak będzie twierdziła. Tylko wybrani ją poczują, inni tylko jej podróbkę: namiętność, pożądanie, zauroczenie. Miłość ma swych wybrańców, ale w trosce o niektórych będzie starała do siebie zniechęcić… chroniąc tym samym przed zawodem miłosnym, doznania bólu serca.
„Miłość próbuje zniechęcić do siebie”
Miłość szeptać ci będzie -”nie próbuj mnie zrozumieć
Nie próbuj mnie okiełznać…
Jestem jak rumak galopujący po dzikiej prerii
Jak orzeł szybujący w przestworzach
Dumnie pruję po sercu jak orka ocean
Raniąc tych, co chcą mnie tylko dla siebie…
Jestem dziką, nieprzewidywalną siłą!
Nie okiełznasz mnie, to tyś moją niewolnicą
Próbując zakuć mnie w kajdany ja ciebie skuwam
Błędne Twe myślenie myśląc że mnie uwięziłaś
Kiedy próbujesz mnie zrozumieć mieszam ci w głowie
Nieraz jeszcze cię zranię, obiecuje ci ja tobie…
<Inteligencja zdecydowanie idzie w parze z czarnym humorem>
——————-
“Czy ja potrafię kochać?”
Ile razy zastanawiałaś się, że z tobą coś nie tak… Zadajesz sobie pytanie -czy ja potrafię kochać?
Do tego tematu, natchnęła mnie osóbka którą bardzo szanuję i cenię. Założę się, że więcej niż połowa osób na portalu zapoznawczym poznaje, spotyka się, przystaje na związek. Ale z czasem zadają sobie pytanie -Czy kocham? Czy ja potrafię kochać?
W trakcie pisania, wymianie zdań padło zdanie:
-„Wiesz, ja już nie wiem co ja czuję. Nie wiem, czy ja jeszcze potrafię kochać…”
Ile razy zastanawiałaś się czy z tobą coś nie tak. Czemu nie czujesz tej osławionej miłości, która tak pięknie jest opisywana przez poetów. A może słyszałaś to od przyjaciółki zaprzyjaźnionej, która przy babskiej pogaduszce stwierdziła „nie wierzę w miłość, albo ze mną coś nie tak jest.”
Każdy potrafi kochać. Lecz kiedy okażemy miłość do kogoś, kto nie odwzajemni naszej, zamykamy się w sobie.
„Objawy miłości”
Czas nie istnieje, nikt nie istnieje
Nic nie istnieje, ONA istnieje!
Drżą kości, serce rozrywa ból
Chce Ci się jeść – ie dajesz rady przełknąć choćby kęs
Spać nie możesz, choć sen oczy przymyka
Myśl dręczy ciało, już nie ma nadziei
Krzyczysz -”kocham, kocham, kocham cię!”
Odpowiedzi nie słyszysz
Mózg szaleje, myśli rozbiegane nieprzytomnie
W sercu uczucie staje się ogromne
Pożądanie spokoju nie daje, żarem płoniesz
Miłość serce rozrywa, dusza dogorywa
Jest ci ciągle mało, mało, mało…
Przebywania z osobą dla ciebie doskonałą
Radości pragnienia jej dotyku odczuwania
Łapania każdej chwili uniesienia, w oczy patrzenia
Wyciągasz do niej dłonie, ONA cię odpycha
Serce z bólu ci krwawić zaczyna
Dusza w otchłań rozpaczy się skrywa
Mózg czaszkę myślą samobójczą rozrywa
Z rozpaczy zadajesz miłości pytanie… -”czemu to czynisz?
Czemu taki ból sprawiasz?… czemu tak ranisz?…
Miłości odpowiedz szczerze, bez zastanowienia…
-”Jestem bez współczucia dla ciebie, dl twej duszy skonanie
Nie zastanawiaj się czym naprawdę jestem
Kiedy o mnie prawdy się dowiesz, ogarnie cię przerażenie
Niewypowiedziany lęk którego nie sposób nazwać słowami
Kiedy mnie poczujesz, zawahasz się czy chcesz się mną dzielić
Dlaczego?… może obawa, że zostaniesz wzgardzona, odrzucona
Kiedy mną się podzielisz przyjdzie czas, że pryśnie mój czar
Dlatego nie należy stawiać pytań, trzeba działać
Trzeba mnie wykorzystać, do póty do póki szczęście ci daję
Trzeba wystawiać się na ryzyko…
Będę z tobą jeden dzień, lub życie całe”
Czas nie istnieje, nikt nie istnieje
Nic nie istnieje, ONA istnieje!
<Inteligencja zdecydowanie idzie w parze z czarnym humorem>
—————-
——-
„Stawiam piwko wrogom”
Dla syna żyję, dla przyjaciół jestem
Dla mych piesków i szczurków istnieję
A dla wrogów?
Wrogom piweczko stawiam
Ludziom mi nie miłym
Stawiam piwko by się spili
Rano się wybudzą i wielce się wzburzą
Czemu nie poszli ku szczęśliwym wzgórzom
Teraz przechlapane mają
Po piwku wielkie w głowie bólu granie
A ja się z tego cieszę
Może i wredne z mojej strony, ale w „słońcu” mam to
Mam to głęboko w “słoneczku”
Chadzam swoimi drogami kochaneczku
<Inteligencja zdecydowanie idzie w parze z czarnym humorem>
“O moim pisaniu”
Nie jestem wieszczem
Dobrze o tym wiem
Piszę tak jak umiem
I jak serce chce
„Tak długo, jak będziesz się martwił tym, co inni o tobie myślą,
tak długo będziesz od nich zależny”
Moje rozmyślania na temat:
„Krytyka i krytykanctwo”
Krytykowanie czyjegoś pisania, ortografii czy poprawiania jego… Wiele się z tym spotykałam w internecie, ale osoby które poprawiają innych sami byki robią. To, żeby poprawnie pisać, każdemu z nas na tym zależy. Ale na miłość boską… nie bądźmy aż tak apodyktyczni. Oczywiście, że nasze pisanie też świadczy o naszym szacunku do osoby która nas czyta. Ale jeśli krytykanctwem się zajmujesz tylko, a nawet nie wypowiadasz się konstruktywnie, merytorycznie a tylko chcesz wyłapywać czyjeś błędy, to lepiej stul pysk.
Wiele osób z chęcią wypowiadałoby się na grupach, forach internetowych, ale boją się że trafią na takiego „poprawiacza”, który bo mu zaraz wytknie błąd. Czemu się TY „poprawiaczu” nie wypowiadasz, abyśmy mogli sprawdzić twoje wypowiedzi – czy błędów nie robisz?
Lubimy krytykować, ale czy umiemy konstruktywnie?
Lubimy krytykować, ale czy umiemy konstruktywnie? Czy krytykowanie czyiś błędów ortograficznych, gramatycznych czy też literówki a i interpunkcyjne tak strasznie radość dają? Ale fakt, te błędy naprawdę potrafią zamieszanie wprowadzić, przedstawiając sens zdania tylko dlatego, że nie w tym miejscu przecinek się znajdzie, czy zamiast „ó” będzie „o”… .
Ale inteligentny człowiek zrozumie sens zdania, nawet jak z bykiem napisane… .
Konia z rzędem temu, kto nigdy nie popełnił ani jednego błędu w pisaniu. Często wytyka się błędy typu takiego że zamiast „rz” to jest „ż” lub odwrotnie, albo „ó” zamiast „u”… Ale ktoś nie pomyśli, że nie zawsze można poprwanie napisać, jeśli nie ma się polskich liter, czy możliwości przycisku w telefonie i „ż” napisać czy „u zamknięte”… Często te osoby, które na to zwracają uwagę, same robią błąd ortograficzny. Często też nie chodzi takiej osobie o samo delikatne zwrócenie uwagi, ale pokazania, próbę pokazania innym że jest „mądrzejszy”. Często jego uwagi co do czyjegoś pisania są niekonstruktywne, a jedynie dąży tylko do obrażania…
Wiele razy ja, Ty, Ona, On połykamy literki, przestawiamy które inny sens nabierają (literówka), czy też byki robimy (w końcu i prezydent potrafił napisać bul zamiast ból)… A często nie zwracamy uwagę na spacje czy też na małe czy duże litery… Ale co dziwne jest, że osoby które tak głośno zwracają uwagę, twierdzą że spacja jest nieważna, że nie ważne gdzie przecinek się stawia… oczywiście jeśli to oni ten “byczek” popełnią. Oczywiście, że trudno nazwać to “bykiem”, ale jak ktoś chce dokładnego, poprawnego pisania to niech się tego trzyma, a nie krytykuje czyjeś gafki, a swoje uważa za nieistotne. To prawie jak ze złodziejem, inni kradną on tylko bierze na wieczne oddanie.
Staram się zanim wstawię, sprawdzać czy nie ma błędu, jednakże jakiś chochlik siedzi i czyha bym nie zauważyła byka… I każdy z Was ma takiego chochlika-psikusia. Nie mogę sobie przypomnieć wierszyka, którego uczyłam się w szkole, a który mówił chyba o chochliku drukarskim przestawiający literki… Spróbuję sama sklecić…
„Chochlik Psotnik”
Chochlik Psotnik byka strzeli ci?
Baw się razem z nim
Piszesz pięknie, zgrabnie i powabnie
Błędów unikasz jak święconej wody bies
Sprawdzasz raz, drugi, trzeci myślisz że dobrze jest
Bardzo z tego cieszysz się
Radość na licku kwitnie, żadnego byczka nie strzeliłaś
Wspaniała dla ciebie to chwila
Nadchodzi prawdy czas
Kiedy gotowy tekst wstawiać zaczynasz
Oj moja miła osóbko rozpisana
Za szybko twa minka roześmiana
Złośliwy duszek psoci od samego rana
Figlarny, złośliwy duszek złapał się za brzuszek
Śmieje się z ciebie, rączkami klaszcze, cieszy się strasznie
Byczków Ci nawstawiał, literki poprzestawiał
Połowę pozjadał, znaki źle powstawiał
Złośliwy to trzpiot, chochlik pisarski
Chochlik, łobuziak literki przestawia
Inne znaczenie zdaniom dając
Byczki strzela gdzie tylko najważniejsze miejsce jest
Każdy przez niego ma zgagi, okropnej dostaje czkawy
Strasznie cieszy się ten bies
To jego ulubione zajęcie można by rzec… połykanie literki jest
I tym sposobem inne przez to wychodzą słowa, tak, tak moja droga…
Nikt przednim się nie uchowa, w jego duszy złośliwy artysta się chowa
On mąci, szmąci już od wieków
Przez jego złośliwe psoty, pisujący krytykanctwu są poddawani
On się tym nie przejmuje, dalej w świat wędruje
W sercu twoim chowa się straszna trwoga
Ty w nerwach wyrywasz włosy nieboga
Nie przejmujmy się tym, trzeba się przyzwyczajać
Nawet do internetu się włamał, i na tym polu zaczął działać
Zabawia się twoim pisaniem robiąc z ciebie zwałę
Nie doprowadzaj do rozpaczy swego stanu
Bo to daje radość jego stanu
Szkoda nerwówkę sobie czynić
I Chochlikowi Psotnikowi przyjemności czynić
Chochlik Psotnik byka strzeli ci?
Baw się razem z nim
Krytyka mocno rożni się od krytykanctwa …
Niektórzy próbują udawać mądrzejszego od innych. Wytknąć błąd, który ktoś popełnił i tym się podbudowują. Podbudowują się tym, że mogą udawać lepszych od innych, bo w realnym świecie są gorsi…
Dlatego apeluję do tych co pouczają – NIE RÓBCIE Z SIEBIE DEBILI UDAWAJĄCYCH MĄDRZEJSZYCH OD INNYCH – , a i też zdarzy się że błędy popełniają… Dajmy sobie spokój z pouczaniem innych, jak co się pisze. Internet innymi prawami się kieruje i pisownia nie będzie taka jak w realnym świecie… Oczywiście, że w wirtualnym świecie jakieś zasady muszą być… ale nie czepiajmy się byle gówna. Jeśli ci czyjeś pisanie nie pasuje, po prostu nie czytaj…
Każdemu się zdarzy zrobić niedociągnięcie w pisaniu, ale nie przesadzajmy i nie bawmy się w krytykanctwo. Nie udawajmy, że jesteśmy mądrzejsi od innych. Ktoś może się okazać mądrzejszy od Ciebie w czymś innym.
Sorki ale śmieszą mnie osoby, które zwracają uwagę krytykując innych za to, że wstawił zamiast „ę” „e”, że „ć” wstawił/a „c”… zresztą co ja będę wymieniać. Może niektórzy faktycznie błędy robią, ale nie każdy ma ustawioną klawiaturę na polskie znaki… To samo jest z czepianiem się dyslektyków. Oni nie są tego winni, nie czepiajmy się ich… Nie obrażajmy jeden drugiego… W końcu to świadczy o naszej kulturze. Niektórzy… mam wrażenie, że tylko wchodzą na tematy w grupach, forach, czatach a nawet wpisy w kwestionariuszach aby krytykować… czy to podnosi ich ego?
Ja cieszyłam się, kiedy np. napisano mi, że w kwestionariuszu mam znak interpunkcyjny nie w tym miejscu, że byczek, podwójne słowo… To mi pomagało, ponieważ miło i w sposób kulturalny, rzeczowy jest napisane zwrócenie uwagi na czyjeś niedociągnięcia… Ale niektórzy próbują udawać mądrzejszego od innych, wytknąć błąd a sami przy okazji byki walą.
Czy krytykowanie czyiś błędów ortograficznych jest ok… jeśli sami je czynimy?
Osoba zajmująca się krytykanctwem nic merytorycznego nie wnosi, nie wiedząca co wpisać, a pragnąca zaistnieć bawi się w troliga kopiując wpis na Worda i poprawia to co jej się na czerwono podkreśliło… i z tryumfem w oczach, z podnieceniem w majtkach rozsiada się wygodnie… w wkleja poprawkę z komentarzem krytykując cudze błędy.
Lubisz krytykować? To żuć teraz wirtualnym kamieniem, jeśli nigdy nie zrobiłeś błędy, nie zrobiłeś spacji gdzie trzeba, przecinka i takie pierdoły co jak myślisz za zwrócenie uwagi z ciebie robi wielkiego… Może i wielkiego ale tylko zadufanego, małostkowego debila co sam nie myśli wiele 😉
Uważasz , że tym pisaniem Cię obrażam? To napisz w którym miejscu… wiadomo „uderz w stół, a nożyce się odezwą” – a może sztuczce? –
———————
<Inteligencja zdecydowanie idzie w parze z czarnym humorem>
——————————–
To dla chochlika i tych co krytykują czyjeś pisanie, a sami byki strzelają 😉
