„Nagradzam Cię”
Potulnie czekasz
Kiedy namiętnością Cię odurzę
Prowadzę Cię na smyczy
Miękką nutą szeptu w krainę rokoszy
Na mój dotyk odpowiadasz
Podnieconym jękiem
Posuwistą pieszczotą
Roznamiętniam Cię całą
Rozwarte usta krzyk wydają
Nagradzam Cię za posłuszne ciało
——————
—————————-
Nadzieja to jedno z wielu kłamstw, lecz nie można zabierać jej tym którzy w nią wierzą.
„Nadzieja„
Nadzieja jest po to byśmy się nie załamywali
Do ostatniej chwili naszego istnienia
I wiarę mieli na lepsze dni
Więc nie odbieraj jej mi
——————
—————————-
„Nadzieja przy mnie przysiadła”
Chciałam wesoły wierszyk ułożyć
A tu chandra nadchodzi
Jeszcze smutniej mi się zrobiło
Ze łzami w oczach smutki piszę
Nadzieja przy mnie przysiadła
Iskierka radości w mojej duszy gości
Uśmiech na twarzy zabłysną
Smutek schował się na chwilę
Życzę wszystkim, aby smuteczek chował się na jak najdłużej, nie na chwilkę. Jak na chwilkę się wynurzy, niech szybciutko się chowa.
——————
—————————-
Ciężko jest jeśli przyjaciel odchodzi.
„Zaduma nadchodzi”
Przyjaciel odchodzi
Nieważne czy to ptak czy ssak
Serce boli, łza się toczy
Zaduma nadchodzi
I na nas przyjdzie czas
Żyjmy tak aby po nas płakano
W sercach chowano
Nigdy nie zapomniano
Zwierzęta są naszym lekarstwem w chwilach samotności, lub kiedy z ludźmi nie lubimy przebywać. Ja lubię samotność, ale samotność od ludzi nie od zwierząt. Też moje odeszły. Teraz mam dwa pieski i ileś tam szczurków. Obiecałam z trzy lata wstecz, że już szczurków nie będę miała bo za krótko żyją, ale to jak narkotyk. Jak raz się je miało, to tęskni się za tym aby ponownie po szyi cośki podskubywało. Niektóre zwierzątka za krótko żyją, i zanim zdążymy się przyzwyczaić, umierają… inne z kolei z byt długo i martwimy się co z nimi będzie jak nas zabraknie. Kiedy będę w takim wieku, że będę pewna że mogę prędzej zejść z tego świata niż zwierzątko, będę wolała być sama… bez pływających, fruwających czy drepczących żyjątek.
„Smutna chwila nastaje”
W życiu wesołe chwile mamy
Nie tylko ludzi ale i nasze zwierzątka kochamy
Smutna chwila nastaje
Kiedy śmierć w progu domostwa staje
——————
—————————-
„Na nas przyjdzie czas”
Na nas przyjdzie czas
Żyjmy tak aby po nas płakano
W sercach chowano
Nigdy nie zapomniano
Dobrze wspominano
Śmierć, czy mam prawo mieć do niej pretensję, że zabiera życie kiedy to jej odpowiada? Oczywiście że nie. Ale też nie jej wina, że nie zawsze naturalnie umieramy… – korzysta z dobrodziejstwa cywilizacji… a czemu by nie miała jeśli ma po temu okazję?
„Śmierć – Ją można kochać”
Śmierć – Ją można kochać, można nienawidzić
Koło niej obojętnie nie przejdziesz
Niektórzy ją nienawidzą
Za to że przychodzi nie w porę
Ktoś jej dziękują że przyszła o czasie
Są też osoby które ją pragną
Nie zawsze chce zabierać ze sobą kogoś
To my ludzie często w jej objęcia innych pchamy
Śmierć – Ją można kochać, można nienawidzić
Koło niej obojętnie nie przejdziesz
——————
—————————-
—————————
„Mój ząb na szyi Twej gości”
Jestem wampirem, żyję w ciemności
Stąpam w świetle w odblasku księżyca jasności
Piję krew każdej co u mnie gości
Doznają ode mnie gościnności – sprawia mi to wiele radości
Kołek jest tylko mitem, cóż może uczynić?
Zniszczy powłokę marnego bytu – duszy nie ruszy
Krzyże, święcone wody źródlane
To tylko mity moje miłe panie – ludzkie gadanie
Lecz jest wyjątek gdy na mnie trafiasz…
Kończy się zabawa, do orgazmu się zaprawiam
W mych ramionach do ust mi się schyliłaś
Nie uciekniesz teraz ma miła bo ja Twą krew zdobyłam
Do otchłani mych ust Twa muszelka do orgazmu się schyla
To dla mnie z wielu najmilsza chwila
Krzyczysz męki rozkoszy doznając
Innych do podniecenia doprowadzając
Lecz nie tędy droga ma miła
Bo Tyś nie jedna na mej drodze się zjawiła
Każdej pragnę w orgazmie sprawić przyjemności
Sprawia mi to wiele radości kiedy mój ząb na szyi kobiet gości
——————
—————————-
Możemy dążyć do tego by być sobą w końcu,
ale to tylko dążenie nie widząc mety.
Możemy dążyć do tego by być sobą w końcu, ale to tylko dążenie nie widząc mety. Od kołyski słyszymy nakazy, zakazy w dodatku morały nam prawią, świetnie nie zawsze moralnie się bawią.
„Moraliści fałszywi”
Morały prawią
Każą nam grzecznymi być
Sami po kątach potrafią się gzić
Udając że tak musi być
Nie tylko politycy są „dwuramienni”. Ale też i ludzie, po których najmniej byśmy mogli się spodziewać.
Dwulicowość polityka znamy, a czy znamy katolika?
Narzekamy na polityków, że obiecują kraj mlekiem i miodem płynący w wyborach, a po wyborach całkiem jest inaczej. A czy my jesteśmy lepsi od tych polityków, czy tylko wmawiamy sobie że tak jest i nie chcemy przyjąć do świadomości prawdy? W kraju, którego 90% obywateli deklaruje się jako katolik, ilu z nich widzimy na niedzielnej mszy? A ci, których tam spotykamy? Chodzą tam dla wiary?… czy dlatego, by sąsiedzi zobaczyli że są “pobożni”? W kościele wyznajemy wiarę, słuchamy o pomocy bliźniemu. A ilu takich katolików po niedzielnej mszy byłoby gotowych wrzucić kilka groszy dla biednej osoby, a tym bardziej pomóc w czymkolwiek?… – o księdzu nie wspomnę, to już inna broszka Beaty.
Owszem, pomagamy jeżeli nasze nazwisko zostanie wyróżnione, jeśli mamy w tym jakiś zysk, cel dla nas przynoszący korzyści. A gdzie jakakolwiek postawy altruistyczne? Śmieję się z tego ha, ha, ha… – pobożność, hojność, kultura, opanowanie, ofiarność, pomoc?… to tylko pokazówki, to maski które przyjmujemy w zależności od sytuacji, od korzyści które przyniesie założenie jej. W jednej chwili je zakładamy, po chwili umykają z naszych twarzy.
Politycy są mistrzami w zakładania masek. Ale oni często są tego uczeni, jak mają się zachowywać aby piąć się do góry. Bardziej szkodliwi są ci, co co z natury tacy są. Uśmiech fałszywy rozsiewają a nóż w plecy wbijają.
„Unikaj osób co z lizustwa żyją”
Unikaj osób co z lizustwa żyją
Czołgają się na kolanach Boga wychwalając
Za plecami nóż trzymając czekają…
Czekają aby ci go w plecy wbić
Będą się cieszyć kiedy się z bólu będziesz wić
Ręce zacierają kiedy ból sprawiają
Nie ważne czy to metalowy czy językowy
Oba tak samo działają i do nieszczęścia sprowadzają
„Co to jest kościół?”
Kiedy zaczynamy się zastanawiać
Co to tak naprawdę jest kościół
Ogarnia nas przerażenie, niewypowiedziany lęk
Którego nie sposób nazwać słowami
Kidy o kościele mowa boimy się o nim dyskutować
Dlaczego? Obawa że zostaniemy wzgardzeni?
Tak, obawa że zostaniemy odrzuceni
Ekskomunikowani, będziemy wiejskimi banitami
Kto o kościele zaczyna mówić źle, wystawia się na ryzyko
Zostaje odszczepieńcem, apostatom, heretykiem
Wielu obawia się mówić o kościele prawdę
Od maleńkości straszeni są smołą w kotle, ogniem
Boją się potępienia piekielnego
Że nie będą dopuszczeni do Edenu Niebiańskiego
Boją się, że nie będą po prawicy ojca
A będą na wieczność cierpienia skazani, do piekła strącani
Odpuszczenie winy ma ten, i do raju idzie co krzywdę czyni
Lecz na tacę mamonę dając odpuszczenie za to dostając
Księdza uszczęśliwiasz dając judaszowe srebniki
On obiecuje ci dostępność do raju
Biedny jesteś?… bez grzechu żyjesz?… na tacę nie dajesz?
Do piekła według księdza trafisz bo nie ma zapłaty
I tak los katolika często się plecie – robi krzywdę?
Mamoną żuci i jest już w niebie
Lecz pamiętaj człeczyno miła… karma za złe uczynki nie mija
To życie rachunek ci wystawi… po życiu nie ma raju
Odwagi wiele trzeba mieć aby o kościele mówić źle
Lecz trzeba mówić co się w nim dzieje, jacy są kaznodzieje
Szczególnie kiedy dzieci są nieodpowiednio dotykane
A pieniądze ostatnie od biednych pobierane
Kiedy to chrzciny, przyjęcia, śluby i śmierć
Są przez klechów na duże pieniądze przeliczane
Trzeba mówić i o tym że dzieci płodzą
Więc po co kłamią że żyją celibacie?
————————-
Moje rozmyślania o KK, księżach, religii, Bogu nie mają na celu nikogo obrazić, ani z niczyich uczuć religijnych wyśmiewać. Ci co wierzą w Boga mają swój świat ktoś ma inny, ale trochę wkurwia mnie to, jak ktoś na siłę wciska mi swoją wiarę, a jak nie chcę słuchać to zarzuca mi że jestem zła i mam szatana w sercu i Bóg wie jeszcze co.
A, niech sami sobie odpowiedzą… z czego tak co niedzielę się wyspowiadają, ile to trzeba nagrzeszyć. Znam takich co do kościoła chodzą, a krzywdę innym czynią. A co z pedofilami w kościele? Przecież krzywdzą dzieci, czy to nie jest grzech?
——————
„Moje największe marzenie?”
Moje największe marzenie?
Być potrzebną i nic więcej
Łapać szczęścia jak najwięcej
Nie być chwastem ani zielem
Tylko bliskim przyjacielem
Bo od dawna mi się marzy
Tylko uśmiech mieć na twarzy
Nie mogę obiecywać wiele
Najwyżej wiosną zieleń
Pogodne dni, uśmiech na twarzy
Dłoń w potrzebie, przyjaźń mą
Otrę Ci łezkę kiedy będziesz smutna
A seks?… od Ciebie zależy jaki chcesz
To najlepsza w życiu rzecz
——————
—————————-
Miłość prawdziwa zaczyna się wtedy, gdy niczego w zamian nie oczekujesz. A co my wyczyniamy? Czego od kochanej osoby oczekujemy? Żądamy w zamian to samo… a czy mamy do tego prawo? Kochaj całym sercem, nawet kiedy zostało zranione przez poprzednią miłość. Nie zastanawiaj się czy warto, bo co było nie wróci, za późno na żale, a warto w szczęściu żyć, nawet jak krótko będzie trwać.
Czy zadałyście sobie miłe panie, i mili panowie takie pytanie, i czy byście na nie umieli odpowiedzieć…
-Czym dla mnie jest zakochanie?
-Czym dla mnie jest kochanie?
-Czym jest dla mnie miłość?
Łatwo się zauroczyć w kimś… dobrze jest kiedy nauczymy się, że miłość a zauroczenie to dwie różne sprawy… Ja, miłość od zauroczenia nauczyłam się odróżniać w ten sposób… że jak tylko dla siebie kogoś chciałam, to wiedziałam że to zauroczenie, a jak życzyłam komuś szczęścia z kimś innym, to wiedziałam że to miłość. Ponieważ prawdziwa miłość, to jest to, co daje do danej osoby pozytywną myśl nawet po rozstaniu – jeśli się było ze sobą. A jeśli chce od odejść to pozwalam i nie życzę niczego złego, tylko szczęścia. A jeśli nie mogę mieć kogoś a to jest zauroczenie, to odpuszczam sobie. Bo nic gorszego nie ma – są gorsze rzeczy – jak pożądać, nie odpuszczać a na końcu się zbłaźnić bo dobrze się nie zrobiło jak się obiecało, to zbłaźnić się łatwo. Erotomanem-gawędziarzem jest być łatwo, gorzej z praktyką, jeśli tylko się teoretyzuje.
Często miłość w nienawiść się przeradza. Ale przyuważ to, że wtedy kiedy nie możemy znieść że ktoś naszą lubą dotyka, a to już nie jest czysta miłość, tu też i jest pożądanie. Jeśli pożądanie mija, a jednak nadal czujemy do kogoś miłość, to jest właśnie wskaźnik że to, co przeżyliśmy było miłością prawdziwą która nadal trwa bez gniewu że już z nami ktoś nie jest.
„Co to jest miłość”
Miłość cierpienie i szczęście daje
Człek pod jej wpływem głupieje
Nie ocenia sytuacji rozumem
Rozum się chowa – serce szaleje
Czy można przed miłością uciec? Nie! A przed zauroczeniem? Też nie. Miłość “rozumiemy” bardzo subiektywnie, bo to jest bardzo subiektywne uczucie. Każdy ma inny obraz miłości. Natomiast samo pytanie: “Czy można uciec przed miłością?” jest trudne, bo zależy co ma się na myśli. Po co uciekać, jeżeli już nam się przytrafiła? A jeżeli bardzo chce się uciec, to się to zrobi i tak. Można uciekać… ale ona i tak zawsze nas dopadnie. Nie lubię uciekać przed miłością …i trzeba przyznać, że miłość niby ma jedno imię, lecz różnie ją się odczuwa. Ma to wiele przyczyn. Miłość dziewicza jest najpiękniejsza, nie można do niczego jej porównać.
Co to jest zauroczenie?… To pragnienie seks uprawiać z osobą namierzoną pożądaniem. A jaka jest miłość?
Jaka jest miłość, jaka ona jest… każdy odczuwa ją inaczej chociaż wszyscy, a jednak każdy jeśli go się spytać, odpowiedziałby rożnie choć w złączeniu wypowiedzi okazałoby się, że to samo odczuwamy. Jeśli człowiek jest zakochany, opowie o niej podobnie jak ktoś, kto nawet z nim się nie znał. Opisywana miłość u każdego jest tak samo odczuwana…
-myślisz o tej osobie i nie możesz się skupić na innych sprawach
-chcesz z nią przebywać, tulić, wystarczy ci patrzenie w oczy aby tylko była
-czujesz że jest tą jedyną, innych osób nie widzisz
-przedkładasz Jej szczęście ponad swoje, kotów i życie za nią oddać
-jest twą inspiracją, okrywasz w sobie talent w układaniu wierszy
-tęsknisz, masz ochotę ciągle mówić swojej drugiej połówce nie bacząc czy w ogóle ktoś chce słuchać, opowiadasz jaka piękna i jak ją kochasz
-wiesz że jest to osoba dla której warto żyć i życie oddać
-na samą myśl o niej odczuwasz miłe, ciepłe uczucie w podbrzuszu
-gdy Ją widzisz serce bije bardzo mocno, tchu ci brak
-kiedy nie możesz się spotkać, ból serca rozdziera ci pierś, w gardle duszenie czujesz, nie możesz przełknąć śliny
Jak sprawdzić czy naprawdę kochamy, czy i co możemy poświęcić. Miłości miłością ale niestety pamiętajmy, realne życie nie jest tak piękne, ale też wiemy do czego miłość potrafi doprowadzić. Jaka granica musi być, aby siebie i drugiej osoby przez miłość nie skrzywdzić? Miłość jest piękna – róża też jest piękna.
„Miłość jest piękna chociaż tak boli, róża jest piękna chociaż tak koli”
Jeśli kochamy to ślepo, a ślepota doprowadza często do nie widzenia tego, że ktoś naszą miłość wykorzystuje, jesteśmy ślepi i głusi. Miłość w niektórym wydaniu polega na tym, że jedna osoba kocha i się stara, a druga ma to wszystko w dupie. Najtragiczniej, najboleśniej przechodzimy pierwszą zawiedzioną, ale jeśli ona nas nie zabije to nas wzmacnia, wówczas potrafimy też kochać kogoś następnego, ale drzwi do rozumu są uchylone, czujność podniesiona… serce zaczyna współdziałać z rozumem.
Najgorzej jest wtedy kiedy… serce i rozum dla siebie wrogowie, ciało jest polem walki. Nie ważne kto wygra, zostanie człowieka cierpienie.
„Nie ważne kto wygra”
Miłości ty moja
Na zgubę człowieka stworzona
Serce i rozum dla siebie wrogowie
Ciało jest polem walki
Nie ważne kto wygra
Zostanie człowieka cierpienie
Ale do póty do póki co… to nie ma co nad tym za bardzo rozmyślać jeśli jesteśmy szczęśliwi.
——————
—————————-
