“Hołd dla śmierci” / „O teatrze życia – Życie jest szkołą” / Monika Janos /

Podobny obraz

“Hołd dla śmierci”

Składam ci hołd Śmierci wszechmocna
Przyjdzie czas, że i ja trafię do ciebie

Sposoby wymyślasz, jak zabrać do siebie
Nasyłasz choroby, katastrofy

Idiotów co bawią się w wojenkę
Lecz pragnienie życia mocniejsze od ciebie

Nie możesz dosięgnąć przez naturę
Nie dajesz za wygrane

Nasyłasz wytwór ludzkich wynalazków
Prędzej czy później swoje dostajesz

Twoja siostra życie często opłakuje dzieci
Jest przeciwieństwem śmierci

Inaczej nie będzie… dobro, zło, gorycz, słodkość
Miłość, nienawiść, śmierć, życie – wszystko ma swe odbicie

Pani Śmierci kochasz wszystkich, zabierasz do siebie…
Jedni przy tym cierpią, drudzy czekają na ciebie z utęsknieniem

Wielu błaga, pragną, chcą przytulić się do ciebie
Mają dość życia, od ludzi uciekają do ciebie

——————

Monika Janos – O teatrze życia – Życie jest szkołą

—————————-

Znalezione obrazy dla zapytania śmierć gif

Social media:

“Ja osobiście polecam dietę polegającą na nie mieszaniu…” / „O teatrze życia – Życie jest szkołą” / Monika Janos /

Dieta jest podstawą zdrowia.

Ja osobiście polecam dietę polegającą na nie mieszaniu…

– Jeśli nie mieszasz się w cudze sprawy to w zdrowiu dożyjesz późnej starości.

——————

Monika Janos – O teatrze życia – Życie jest szkołą

—————————-

Social media:

“Ile dają za złodziejstwo?” / „O teatrze życia – Życie jest szkołą” / Monika Janos /

– Ile dają za złodziejstwo?
– Ze 4 lata. Jednym w ciupie, innym – w poselskim fotelu

Miejsce przebywania jest uzależnione czy należysz do “dobrej zmiany” czy do “totalnej opozycji”

——————

Monika Janos – O teatrze życia – Życie jest szkołą

—————————-

Social media:

“…i spadlem ze schodów” / „O teatrze życia – Życie jest szkołą” / Monika Janos /

Czarny humor:

Chciałem wyskoczyć na piwo, lecz żona uznała, że nie powinienem ze złamaną nogą…

…i spadlem ze schodów

——————

Monika Janos – O teatrze życia – Życie jest szkołą

—————————-

Social media:

“Dlaczego należy trzymać język za zębami?” / „O teatrze życia – Życie jest szkołą” / Monika Janos /

– Dlaczego należy trzymać język za zębami?
–
–
–
–
–
–
–

– Żeby zęby zostały za wargami.

——————

Monika Janos – O teatrze życia – Życie jest szkołą

—————————-

Social media:

“Uwięznąć po uszy w kredytach” / „O teatrze życia – Życie jest szkołą” / Monika Janos /

Uwięznąć po uszy w kredytach, by szpanować zamożnością, to to samo, co tonąć w bagnie i udawać, że to kąpiel błotna.

——————

Monika Janos – O teatrze życia – Życie jest szkołą

—————————-

Social media:

“Rozmawiają dwaj grabarze” / „O teatrze życia – Życie jest szkołą” / Monika Janos /

Czarny humorek
—————–

Rozmawiają dwaj grabarze, jeden mówi:

– Wiesz co to pesymista i optymista, bo mi się zawsze mylą?

Drugi grabarz mówi:

No oczywiście, że wiem, pesymista na cmentarzu widzi same krzyże, a optymista same plusy.

——————

Monika Janos – O teatrze życia – Życie jest szkołą

—————————-

Social media:

“Jakie rodzaje tabletek powinien mieć przy sobie mężczyzna?”

Jakie rodzaje tabletek powinien mieć przy sobie mężczyzna?

Viagrę i tabletki na serce
– nie wiadomo co pierwsze stanie

——————

Monika Janos – O teatrze życia – Życie jest szkołą

—————————-

Social media:

“Nie rozumiem kobiet” / „O teatrze życia – Życie jest szkołą” / Monika Janos /

Nie rozumiem kobiet:

przekłuwają sobie uszy, nosy, pępki, brodawki, rodzą dzieci, często mają cesarkę, wstrzykują silikon w różne części ciała, depilują gorącym woskiem włosy na nogach, pod nosem, na wzgórkach łonowych; robią sobie lifting, tatuaże, odsysają sobie tłuszcz, zmniejszają pośladki; usuwają żebra, operują biusty, usuwają skórki na palcach i robią mnóstwo innych bolesnych rzeczy…

a nie można ich bzyknąć, … bo je, k**wa, głowa boli!

——————

Monika Janos – O teatrze życia – Życie jest szkołą

—————————-

Social media:

“Dowcip z morałem, nie za bardzo śmieszny…” / „O teatrze życia – Życie jest szkołą” / Monika Janos /

Dowcip z morałem, nie za bardzo śmieszny…
—————-

Leciał sobie mały ptaszek. Leciał, leciał, i przypadkowo wleciał słoniowi do d**upy, po czym wyleciał mu trąbą. A słoń aż wzdrygnął się z rozkoszy:

-Uuuuch!, Ekstaaza! Ptaszku – rzecze słoń – ptaszku, przeleć mi tak jeszcze raz.

Choć niechętnie, ptaszek przeleciał. A słoń znów wzdrygnął się z rozkoszy:
-Uuuuch!, Ekstaaza!

Po czym znów prosi ptaszka:
-Ptaszku, ptaszku, mój kochany, przeleć mi jeszcze raz…

-Ależ słoniu – ptaszek na to – Tam jest ciemno i ciasno. Ja bardzo się męczę. Ja już nie mogę…

Ptaszku – słoń na to – Ostatni raz. Naprawdę ostatni. Więc miły ptaszek rozpędził się ostatni raz, i znów wleciał słoniowi do dupy. A słoń szybko wsadził sobie tam trąbę i rzekł. – Uuuuuch! Wieczna ekstaaaaza….
=======================
Morał tego jest taki:

Czym dłużej wazelinujesz i w d**pę włazisz, tym bardziej stajesz się niewolnikiem du**y tego komu w nią wchodzisz.

——————

Monika Janos – O teatrze życia – Życie jest szkołą

—————————-

Social media: