Prezes – MAŁY CZłOWIECZEK – BIG – CYC PRAWDĘ ŚPIEWA!!!
mały człowieczek podzielił POLAKÓW jak ostry cień mgły – Brzozą jest KACZYŃSKI…
mały człowieczek podzielił POLAKÓW jak ostry cień mgły –
Brzozą jest KACZYŃSKI…
Jest jak KAIN – zabił brata, a tEraz dzieli POLAKÓW!!!
SĄ LUDZIE SORTOWANI…
Takiej sondy nigdy nie pokaże TVP
Podatek cukrowy w ustawie koronowirusowej – czyli RAŻĄCE naruszenie zasad!!! – Opłata cukrowa
Rząd chce przepchnąć nowelizację przepisów, które nawet nie obowiązują i to w ramach ustawy covidowej.
Rząd wprowadza podatek cukrowy w ustawie covidowej – ustawodawca rażąco narusza tym zasady stanowienia prawa, bo wprowadza daninę bez żadnego trybu.
Mowa o rozwiązaniach zawartych w ustawie o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia funkcjonowania ochrony zdrowia w związku z epidemią COVID-19 oraz po jej ustaniu. Akt czeka na rozpoznanie przez Senat.
W ustawie o koronowirusie podstępnie znalazły się zapisy wprowadzające tzw. podatek cukrowy, czyli opłaty od napojów słodzonych i energetycznych.
Danina ma wejść w życie 1 stycznia 2021 r.
Rząd planuje na mocy jednego projektu ustawy znowelizować inną, nieobowiązującą, nieuchwaloną i jeszcze niepodpisaną przez prezydenta ustawę.
Adwokat dr Karol Pachnik, nowelizowanie projektu ustawy innym projektem to pomysł bez precedensu i…
… a to oznacza naruszenie konstytucji!!!
Taki rodzaj procedowania przepisów jest sprzeczny z zasadami rzetelnej legislacji i techniki prawodawczej.
To praktyka obecnej władzy PiS-owskiej
…stosowana od kilku lat.
Polega na “upychaniu” w ustawach przepisów zupełnie oderwanych od procedowanego aktu prawnego, co doprowadzi do chaosu, braku zrozumiałości, transparentności czy spójności tworzenia prawa.
Opłata cukrowa – wykorzystanie koronowirusa do wprowadzenie jej
Podatek cukrowy, czyli dodatkowa opłata od słodzonych napojów i alkoholu sprzedawanego w małych opakowaniach.
W skład podatku ma wchodzić opłata stała i zmienna.
-Stała to 50 gr za litr napoju z dodatkiem cukru lub substancji słodzącej, a dodatek to 10 gr za litr napoju z dodatkiem substancji aktywnej.
Rząd zapewnia, że celem jest działanie prozdrowotne i przeciwdziałanie nadmiernemu spożywaniu cukru, które prowadzi do otyłości.
A JA twierdzę. i przy tym będę stać, że brakuje im na swoje premie do przyznania… bo im się to należy!!!
Leśniczy odkrył romans żony z proboszczem? – Romans z księdzem?
Leśniczy odkrył romans żony z proboszczem?
Krzemieniewo w gminie Czarne w województwie pomorskim ma swojego księdza splamionego fałszywą moralnością…
Co na to katolicy?
– Czy to tradycyjna rodzina?
Na początku lipca zostały odnalezione zwłoki małżeństwa M. – Agnieszki i Jacka. Leśniczy zastrzelił swoją żonę, a później siebie.
9 lipca dyżurny policji otrzymał zgłoszenie o strzelaninie.
– Ze wstępnych ustaleń wynika, że mężczyzna zastrzelił swoją żonę, a następnie popełnił samobójstwo.
Policja nie chce ujawnić tekstu listy mordercy-samobójcy
– w tle romans 17 -nastolatki z księdzem
Od mieszkanki dowiaduje się, że ponoć cała wieś wiedziała, że Agnieszka M. ma romans z księdzem.
Czy kobieta była w ciąży Z KSIĘDZEM?
🌈”sposób na chandrę” 🐦/ „O teatrze życia – Życie jest szkołą” / Monika Janos /🌈
🌈🌈🌈🌈🌈🌈🌈🌈
👍😡
Kto pyta nie błądzi
Kto silny ten rządzi
Kto głupi ten pieprzy
Kto pierwszy ten lepszy
“sposób na chandrę”

🌈🌈🌈🌈🌈🌈🌈🌈🌈🌈🌈🌈🌈🌈🌈
“sposób na chandrę”
kiedy chandra nas dręczy, a ból żalu serce rozrywa
burza na dworze szaleje pomyślmy o tęczy
na tęczę wbiegniemy, w stronę słońca popłyniemy
z uśmiechem chmurę szczęścia złapiemy
o przyjemnościach pomarzymy
wrócimy odmienieni, silniejsi wiarą, nadzieją natchnieni
z codziennością za bary się weźmiemy
zmartwieniom, troskom palec środkowy pokarzemy
![]()
🌈🌈🌈🌈🌈🌈🌈🌈
Monika Janos –
„O teatrze życia – Życie jest szkołą”
🌈🌈🌈🌈🌈🌈🌈🌈
🙈 “Obojętność pochłania Twe ciało”🙈-🙉 „O teatrze życia – Życie jest szkołą” – / Monika Janos / -🙉
🙈-🙉🙈-🙉🙈-🙉
Myśli samobójcze nachodzą… sięgamy po ostrze, tabletki… sznurek.
Kiedy jesteśmy w stresie, w depresji a znikąd pomocy… kiedy pomimo widocznych znaków naszego załamania, nikt nie zwraca na nas uwagę, zaczynamy zachowywać się nieracjonalnie. Popadamy w apatie, obojętność lub stajemy się agresywni do otoczenia.
![]()
“Obojętność pochłania Twe ciało”
Spójrz na obojętność, cóż to za stwór
Pustka z jej oczu płynie
Cień otchłani bezradności się przetacza
Wir bezsensu tego świata
Jest ucieleśnieniem nicości
Bezsensownej teraźniejszości
Wtapia się w osowiałe ciało
Gdy dusza jest słaba nadzieję wymiata
Zgryzota duszę zajmuje
Łatwo ją poznamy po jej zbiorach
Objawy wstępne od razu widać
Otępiałość, depresja, mdlenia z niedojedzenia
Obojętność ręce zaciera – to jej zwycięska chwila
Gdy serce z bólu ranę rozdziera
Ręce zaciera, szyderczo się uśmiecha
Ciało stało się jej domem – zamieszkała obojętność
Myśli samobójcze nachodzą
Sięgamy po ostrze, tabletki… sznurek
Aż w końcu myśli samobójcze nachodzą, sięgamy po ostrze, tabletki… sznur.

“Załamanie – pokusa”
Wkradła się pokusa na tym łanie bezradności
Do spoczynku głowę złożyć
Tym spoczynkiem śmierć miała być
Jaki problem sięgnąć po ostrze, oczy zamknąć
Nóż żyłę gładzi, róża czerwona spływa
Piękna końca życia chwila
Uwolniona dusza w nicość się rozpływa
W wolnej nicości się rozpływasz

🙈-🙉🙈-🙉🙈-🙉🙈-🙉🙈-🙉🙈-🙉
Monika Janos –
„O teatrze życia – Życie jest szkołą”
🙈-🙉🙈-🙉🙈-🙉🙈-🙉🙈-🙉🙈-🙉
💕„Panienka z sąsiedztwa”💕 -🔥 „O teatrze życia – Życie jest szkołą” – / Monika Janos / – 👌- 🌈

„Panienka z sąsiedztwa”
![]()
Lato… piękny, słoneczny dzień. Robiąc zakupy zauważyłam ją jak wychodzi ze sklepu. Była piękną dziewczyną, miała na sobie obcisłe dżinsy i bluzeczkę z krótkim rękawem. Miałam 39 lat ona 27, bardzo mi się podobała. Zawsze mijając ją na ulicy, widząc w sklepie kiedy na nią patrzyłam podniecała mnie. Czułam zauroczenie, pożądanie a może miłość? Nie, nie, nie… to nie miłość, nauczyłam się odróżniać kiedy co czuję… Nie ważne zwał jak zwał, ważne że kiedy ją widziałam euforii narkotycznej doznawałam. Rozum szeptał że w moim wieku mogę tylko na nią popatrzeć, ale podświadomość przecherska szeptała całkiem co innego, kusiła bym ją zaczepiła…
Krótko po niej też wyszłam ze sklepu. Stanęła przy światłach ja obok niej. Spojrzała na mnie, uśmiechnęła się. Spytałam się czy niezbyt za ciężkie ma zakupy… szkoda tak ładnej panienki by dźwigała ciężary. Uśmiechnęła się ponownie i powiedziała -Nie jest mi ciężko. Światła zmieniły kolor… ruszyłyśmy.

Postanowiłam wybrać się ze znajomą do Pubu. Było po dwudziestej pierwszej… tłok, na dobre się zaczął, podeszłam do barku po piwko.
-Witam – usłyszałam znajomy głos, gęba uśmiechnęła mi się od ucha do ucha.
-Aaaa… – zająknęłam się -witam. Nie sądziłam że spotkam ją w lokalu dla mniejszości.
-Piwko? – spytałam
-Nie, dziękuję… nie wypada
-E tam gadanie
Postawiłam jej piwko i grzecznie przeprosiłam – znajoma na mnie czekała. Bawiłam się dobrze. Nie umiem tańczyć, ale lubię popatrzeć jak foczki fajnie się poruszają…
Ruszyłam po następne piwka. Stoję przy barku, nagle czuję muśnięcie… odwróciłam głowę. Stała radośnie uśmiechnięta. Odwróciłam się do niej przodem, delikatnie oparła się o mnie – uffF… gorąco mi się zrobiło.
Powoli położyłam rękę na jej prawym pośladku, był bardzo miękki a zarazem jędrny, pod wpływem dotknięcia naprężył się. Położyła mi głowę na ramieniu, zrobiło się bardzo przyjemnie, nagle podniosła główkę, odsunęła… kupiła piwko… odeszła bez słowa.
W głowie mi się zakręciło, nie wiem czy z podniecenia czy od piwa a może jej niezrozumiałe zachowanie tak na mnie podziałało? Postanowiłam wrócić do domu. Kupiłam jeszcze po szklance piwa sobie i znajomej, która zaczęła ze mnie żartować że jak zwykle ręce nie potrafię przy sobie trzymać. Spytałam czy chce iść do domu, powiedziała że wróci taksówką i mam się nie martwić… pożegnałam ją i wyszłam z lokalu.
Świeże, ciepłe powietrze trochę mnie otumaniło… przystanęłam. Ponownie powolutku ruszyłam do domu. Szłam rozmyślając o zajściu, uśmiechnęłam się do siebie, nawet nie znam jej imienia. Nagle usłyszałam za sobą przyspieszone uderzenia obcasików… szybkie puk puk puk. Wśród ciszy nocnej piękny rytm echowi nadawały puk puk puk. Jakaś laska widocznie do domu się spieszy – pomyślałam. Tupot kroczków zbliżał się. Odwróciłam się powoli… to Ona! Zbliżała się, czułam jak serce mi wali.
-Cześć – patrzyła się na mnie a w oczach zabłysły gwiazdki. Jej anielski uśmiech moje serducho do apopleksji radosnej prawie doprowadził.
-Idziesz do domu?… – moje pytanie było raczej twierdzeniem. Uśmiechnęła się -Przecież wiesz czego chcę, tego co ty – odpowiedziała. Przez głowę przeleciało mi tysiąc myśli, jednak wiedziałam czego chcemy.
Zaproponowałam pójście do mnie na działkę.

Szłyśmy trzymając się za ręce w milczeniu. Noc była piękna, byłam zadowolona że zamiast nad ranem, to o pierwszej wyszłam z Pubu. Nie wspominając, że może gdybym wyszła nad ranem, to byłabym mało co trzeźwa no i prosto do domu bym poszła… przed tym odprowadzając znajomą i może gdzieś po drodze bym ją tuliła, a moja młoda towarzyszka nie wyszłaby za mną.
![]()
Gwiazdy… hmmm… ech, gdy się na nie patrzy w momencie szczęśliwej chwili, to wydają się najpiękniejszym cudem wszechświata.
Działka… szłyśmy, szłyśmy i doszłyśmy… Pieski najpierw zaczęły ujadać… słysząc mój głos ujadanie zamieniło się w radosne popiskiwanie. Lubię ten dźwięk radości.
Zapaliłam świeczki, zrobiło się miło. Włączyłam radyjko, spytała czy może się opłukać. Warunki niezbyt ekstra, ale umyć się trzeba, tym bardziej że parno było i pot z nas się lał. Doprowadziłam się do porządku, przygotowałam jej wodę i wygodnie rozłożyłam na fotelu.
Cholernie zaczęło mnie suszyć, pomyślałam że i laseczce będzie chciało się pić i jeść. Wzięłam Ramzesika (mój rottweiler – niestety już nie żyje) i poszłam do nocnego sklepu. Po powrocie stwierdziłam, że moja księżniczka śpi. Przykryłam ją kocykiem, usiadłam w fotelu, piwko wypiłam… usnęłam.

Obudziło mnie lekkie muskanie po policzku, ustach. Myślałam że mucha… machnęłam ręką i uderzyłam w twarz… na szczęście w swoją. Ładnie zaczyna się dzień, leję się po twarzy. Moja towarzyszka pięknie zaczęła się ze mnie śmiać. Przyniosła śniadanko przygotowane z artykułów, które przyniosłam w nocy, usiadłyśmy koło siebie. Śniadanko było pychota – nie ma to jak ci kobietka poda…
Wstała, sprzątnęła z ławy. Podeszła, popatrzyła zalotnie…
-Wiesz, myślałam że będziesz na mnie czekać, a ty sobie poszłaś – spojrzała na mnie z kokieteryjnym wyżutem. Uśmiechnęłam się, wytłumaczyłam że poszłam po piwko i jedzonko. Usiadła na mnie okrakiem i mocno się przytuliła. Zdjęłam bluzeczkę, biały, koronkowy staniczek uśmiechnął się do mnie. Zaczęła wodzić po mym policzku palcami, przeszła do szyi muskając delikatnie przesuwając się do karku. Zrobiło się gorąco, dreszcz podniecenia mnie ogarną. Uwielbiam takie momenty. Zdjęłam jej stanik. Piersi jak gruszeczki, sutki sterczące. Głupia myśl przeleciała mi przez główkę… jak one będą wyglądać gdy będzie miała czterdziestkę? Mimowolnie uśmiechnęłam się do wyobraźni o trochę wiszących piersiach. Każde lubię, wszystkie są stojące kiedy kobieta na czworakach… mrrr a jak jeszcze tyłem do nas… z wypiętymi krągłościami…
Jej ciepłe ciało to mało powiedziane, ciało gorące przyprawiło o zawrót głowy. Odchyliłam ją do tyłu, lekko uniosła dupcię do góry… zdjęłam z niej dżinsy… ukazały się białe, koronkowe majtki.
Przez majteczki zaczęłam masować ciupulkę, delikatnie masując przy tym jej piersiątka języczkiem. Pupcia rytmicznie zaczęła się poruszać, uwielbiam te ruchy kobiece. Mrrr… majteczki zrobiły się mokre (zauważyłam, że kobiety szybciej mokre się robią, kiedy najpierw przez majteczki są gładzone, może dlatego że materiał daje miły dotyk na łechtaczkę) delikatnie je zsunęłam… ostatni bastion zaporowy broniący muszelkę rozkoszy. Delikatnie gładzę jej niunię, ona przechylona do tyłu. Ostrożnie wstałam, tak by jej ciało położyło się na tapczanie. Nachyliłam się, wsadziłam jej dwa palce… zaczęłam penetrować wnętrze, tuż za łechtaczką. Pojękiwała z rozkoszy (trzeba umieć rozróżnić pojękiwanie z rozkoszy od jęczenia z bólu, a i odróżnić czy panienka nie udaje). Była jeszcze dziewicą (poczułam to, kiedy głębiej wsunęłam palce, z tego też powodu starałam się być bardzo delikatna).
(Można by rzec, mały dylemat z tą cnotą. Mam nadzieje że po przygodzie z kobietą, nie zaniecha próby kontaktu mężczyzną. Wolałabym żeby przeze mnie nie zniechęciła się do nich. Młoda jest, no ale satysfakcję miałam że chciała bym ją spenetrowała zanim ją facet ruszy. Ale ma już 27 lat i jeśli nie miała mężczyzny do tej pory, to widocznie nie chce. Pytać nie chciałam, sama ten temat nie poruszyła).
Jej sutki stały się twarde jak kamienie, zaczęłam delikatnymi ruchami gładzić jej ciało. Ręce podsunęłam pod pośladki, delikatnie unosząc do góry… jednocześnie zanurzyłam się między uda.
Gorąco. Po chwili byłyśmy całe zlane potem, lecz nadal nie odpuszczałam. Ona wiła się, ja ją mocno trzymałam… chociaż to nie było takie proste ze względu na spocone ciało. Przestałam na chwilę i wzięłam ją od tyłu, jej piękna pupa bardzo mnie podnieciła.
Delikatnie masuję rowek (nie próbując ingerować w pupcię, dlatego że byłoby to dla niej zbyt mocne podniecenie, a nie chciałabym by swoje zbliżenia zaczynała od drugiej dziurki) druga ręka dotyka łechtaczki. Soczek spływał po ręce… delikatnie języczkiem przeciągnęłam po szpareczce. Położyłam ją na plecy… Ach ta łechtaczka… Ssałam ją i bawiłam się wargami, jednocześnie pijąc soki. Poczułam że zaraz będzie szczytować, mocniej przycisnęłam jej skarb do ust, jednocześnie mocniej i szybciej zaczęłam pracować języczkiem, trzymając ją mocno by mi nie uciekła z punktem łechtaczki, poczułam pulsowanie, naprężyła się…

Uspokoiła się stopniowo, powolutku. Uniosłam się i delikatnie zaczęłam paluszkiem masować jej pulsującą rozkosz (nie zawsze po minetce kobieta dozna całkowitego orgazmu), dreszcze miotały jej ciało, łechtaczka gorąca, pulsująca jak wulkan który ma zaraz wybuchnąć. Powoli zaczęła się uspokajać, nachyliłam się by spijać gorącą lawę. Położyłam się na jej łonie. Powolutku zaczęła gładzić mnie po głowie, szepnęła -dziękuję. Nic nie odpowiedziałam, byłam zadowolona i szczęśliwa.
Obudziła mnie późnym popołudniem, ogarnęła domek, była w sklepie… zrobiła bułki z szynką i podała piwko.
Wiedziałyśmy, że cała noc będzie nasza, a jej cnota moja…
——————-

Monika Janos –
„O teatrze życia – Życie jest szkołą”
<Jaka miłość, taki seks>
~♪~(♥~♥ )~♪~
“Dzieci na zamówienie” –
Śledztwo “Newsweeka”. “Dzieci na zamówienie”
Śledztwo “Newsweeka”.
“Dzieci na zamówienie”
Młode Ukrainki w zaawansowanej ciąży mają się zgłaszać w klinice rano na badanie, a wieczorem już do akcji porodowej. Jak opisuje “Newsweek”, “opiekunka” nalega, aby surogatki rodziły naturalnie, bo cesarskie cięcie oznacza dodatkowe koszty.
Śledztwo “Newsweeka”. W szpitalu na Wilanowie surogatki mają rodzić nielegalnie dzieci
“Newsweek” opisuje porodówkę w znanym szpitalu, w którym ukraińskie surogatki mają nielegalnie rodzić dzieci. Chodzi o prywatną porodówkę na Wilanowie. Dzieci mają trafiać potem do kupców w Europie Zachodniej. Cały system ma nadzorować kobieta, którą prześwietlił “Newsweek”.
Z informacji “Newsweeka” wynika, że porody nadzoruje Iryna, która nie jest zatrudniona w szpitalu, ale przedstawia się tam jako tłumaczka rodzących i ma mieszkać z nimi w budynku obok. Na porodówce ma pojawiać się zawsze wtedy, kiedy rozpoczyna się akcja porodowa.
Dzieci, które rodzą się na Wilanowie, mają trafiać do Francji, Niemiec i Hiszpanii.
“Porodówka, jak taśmowa produkcja dzieci”
Dziennikarzom udało się dotrzeć do świadków, którzy twierdzą, że w luksusowym warszawskim szpitalu prywatnym dochodzi do porodów matek zastępczych pochodzących z Ukrainy.
Młode surogatki mają się tam pojawiać nawet kilka razy w miesiącu, zawsze pod opieką tej samej kobiety podającej się za tłumaczkę. Z ustaleń “Newsweeka” wynika, że to Ukrainka biegle mówiąca po polsku.
Porodówka – według relacji “Newsweeka” – ma przypominać “taśmową produkcję dzieci”, która odbywa się pod bokiem polskich służb.
