“Słuchając Marty Nawrockiej nie po raz pierwszy uświadomiłam sobie, że Wittgenstein miał rację: “Granice czyjegoś języka ujawniają granice jego świata”. A czasem, jak w tym wypadku, wyrachowanie, cynizm i nieumiejętność przygotowania się. To nie był wywiad – ani od strony dziennikarki, która wycofywała się grzecznie tam, gdzie powinna pytać, ani od strony Nawrockiej, która nie potrafi mówić i przyszła nieprzygotowana – dlatego najbardziej interesujące było to, co jej się wymknęło. Bo było prawdą, której zapewne nigdy już nie zobaczymy.”
Milutkiego spędzania na stronce Wam mili życzę, i mam nadzieję że moim pisaniem nie jedną wzruszę, rozweselę dusze.
„Autoportret pisany
Nie jestem już młoda a też i nie stara
W kość oczywiście swoje dostałam
Stwierdziłam zatem że wolność jest dla mnie miła
W toksyczne związki nie wchodziłam
Synowi się poświęciłam
Moje szczęście jest miłe... bo syn nie jest skurwysynem
Zadowolona jestem z mojego życia
Pomimo że od niego po dupie porządnie dostałam
Cieszę się z mojego splendoru
Na starość przekażę go do rozbioru
Wspomnienia będę sobie snuła
Nie pójdzie na marne moja nad życiem zaduma
Daję każdemu tę oto radę - żyj tak
Aby na starość wspominać a wstyd opowiadać było
Jestem jaka jestem i mam nadzieję że moimi wypowiedziami, przemyśleniami nie robię nikomu krzywdy. Piszę co myślę, mówię co myślę a pisać, pisać każdy może - lepiej lub gorzej i tak powiem Wam szczerze, nie znam się na pisaniu co i jak gdzie znaki interpunkcyjne wstawić.
Wiele bym o sobie mogła jeszcze pisać, ale nie będą mą zajebistością Was męczyła ;-)
View all posts by Monika Janos
