Kiedy 14 lipca Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał komunikat o postanowieniu wiceprezesa TSUE na temat Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego, napisał w nim, że “Polska zostaje zobowiązana do natychmiastowego zawieszenia stosowania przepisów krajowych odnoszących się w szczególności do uprawnień” tej izby. Tego samego dnia polski Trybunał Konstytucyjny orzekł, że wykonywanie środków tymczasowych TSUE, które dotyczą funkcjonowania sądownictwa w Polsce, jest niezgodne z konstytucją. 15 lipca zapadł wyrok TSUE: uznał on system odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów w Polsce za niezgodny z prawem Unii Europejskiej.
Te wydarzenia wywołały dyskusję na temat relacji między prawem polskim a unijnym i o podstawach funkcjonowania suwerennej Polski w Unii Europejskiej. Część komentujących zaczęła mówić o możliwym polexicie. Dyskusja toczyła się także w mediach społecznościowych – w jedną z polemik z internautami na Twitterze wdała się Krystyna Pawłowicz, sędzia Trybunału Konstytucyjnego. Poszło o Traktat Lizboński.
Pawłowicz: Lech Kaczyński nie podpisał Traktatu Lizbońskiego
Gdy 14 lipca Krystyna Pawłowicz zapowiedziała rozprawę przed TK (miała się odbyć wówczas za dwie godziny), jeden z internautów zapytał ją: “Kto podpisywał traktaty? Chyba Lech Kaczyński?”. “Nawet na pewno nie Kaczyński” – odpisała szybko Pawłowicz. I dodała: “Na pewno D.Tusk,R.Sikorski i D.Hubner Proszę zajrzeć do dokumentu czyje tam są podpisy… Wyguglać traktat z Lizbony…Zajrzeć,czyje tam podpisy widnieją i nam tu pokazać zrzut…” (pisownia wszystkich postów oryginalna).
Dwa dni później o to samo zapytał inny internauta. “Pani profesor, dlaczego Ś.P. Prezydent Lech Kaczyński podpisał traktat lizboński?”. Odpowiedź była niemal taka sama: “Traktat z Lizbony podpisali D.Tusk i R.Sikorski,zajrzyj do dokumentu i nie kłam” – napisała 17 lipca Pawłowicz.
Jednak internauci polemizowali z nią, przesyłając informacje z Wikipedii, linki do artykułów z różnych portali, zdjęcia i materiały wideo, na których widać prezydenta Lecha Kaczyńskiego składającego podpis.
Pawłowicz odpisywała, że traktaty podpisywali Donald Tusk, Radosław Sikorski i Danuta Huebner. Podkreślała, że Lech Kaczyński jedynie ratyfikował Traktat Lizboński jako dokument i to “jako jeden z ostatnich w Europie”. Jej zdaniem robił wszystko, by go w wersji “podsuniętej i przez nich przyjętej” (przez Tuska i Sikorskiego) nie było. Stwierdziła, że prezydent Kaczyński nie chciał ratyfikacji, ociągał się i był zmuszony do niej między innymi przez Sejm. Zapewniała, że politycy PO mogli nie podpisać Traktatu Lizbońskiego i że to oni biorą za niego odpowiedzialność. Internautów odsyłała do tekstu źródłowego, by sprawdzili znajdujące się tam podpisy.
“To Pani twierdzi, że Traktatu Lizbońskiego nie podpisał Lech Kaczyński. Jeśli faktycznie tak było, proszę pokazać kopię”; “Sędzia TK nie wie, co mówi Konstytucja i ratyfikacji umów międzynarodowych”; “Niby nie podpisał, a jednak podpisał. Ale niespodziewana niespodzianka”; “Nie rozumiem? Profesor prawa i nie wie (udaje?), jaka była procedura legislacyjna TL?”, “Oj, nie kłam Krystyna, nie kłam, bo do piekła pójdziesz” – odpowiadali internauci.
17 lipca do jednego z wpisów Pawłowicz odniósł się europoseł Platformy Obywatelskiej Radosław Sikorski, szef Ministerstwa Spraw Zagranicznych w koalicji PO-PSL. Zwrócił uwagę, że on i Donald Tusk podpisali dokument “w obecności prezydenta Lecha Kaczyńskiego, który później, za zgodą Sejmu i Senatu, uroczyście Traktat Lizboński ratyfikował”.
Wyjaśniamy, o co w tym wszystkim chodzi.
Znaczenie Traktatu Lizbońskiego
Na mocy Traktatu Lizbońskiego Unia Europejska została przekształcona w jednolitą organizację międzynarodową; ujednolicono też proces decyzyjny w Unii, źródła prawa oraz sprecyzowane kompetencje UE i państw członkowskich.
Unia Europejska potrzebowała dokumentu, który pozwoliłby na dobre funkcjonowanie instytucji po rozszerzeniu w 2004 roku o 10 nowych państw. Prace nad traktatem i negocjacje ruszyły zaraz po ich przyjęciu, a w pierwszym półroczu 2007 roku – w czasie niemieckiego przewodnictwa – nabrały tempa. W czerwcu 2007 roku doszło do porozumienia państw unijnych w sprawie przygotowania traktatu reformującego do końca roku. Politykom zależało, by proces ratyfikacji dokumentu zakończył się tak, by mógł on wejść w życie jeszcze przed wyborami do Parlamentu Europejskiego w czerwcu 2009 roku.
Te zamierzenia udały się częściowo. W październiku 2007 roku ustalono ostateczny kształt traktatu, podpisano go jeszcze przed końcem 2007 roku, ale procesu ratyfikacji nie zakończono przed wyborami do PE.
Podpisy Tuska i Sikorskiego na dokumencie
13 grudnia 2007 roku przedstawiciele 27 państw członkowskich Unii Europejskiej podpisali Traktat Lizboński. W imieniu Polski po dokumentem podpisali się premier Donald Tusk i minister spraw zagranicznych Radosław Sikorski. Te podpisy i podpisy innych polityków można zobaczyć w dzienniku urzędowym Unii Europejskiej.
Podczas uroczystości był obecny prezydent Polski Lech Kaczyński. Po jej zakończeniu ocenił, że Traktat Lizboński jest dla Polski dużo korzystniejszy “niż to, co było na wstępie”. Po czym stwierdził: “I to jest nasz podstawowy sukces. Z tego powodu to jest dla nas wielki dzień”.
WIĘCEJ W LINKU
https://konkret24.tvn24.pl/polityka,112/kto-podpisal-traktat-lizbonski-krystyna-pawlowicz-na-pewno-nie-kaczynski-wyjasniamy,1069421.html
Jesteśmy czarnym punktem na mapie Europy
Niektórzy politycy PiS-u twierdzą, że w innych państwach Unii prawo krajowe jest ważniejsze od europejskiego. To nieprawda. Nigdzie nie idzie to tak daleko jak w Polsce, gdzie Trybunał chce samodzielnie decydować o uprawnieniach TSUE. To wychodzenie poza traktaty.
Po ratyfikacji państwo zobowiązuje się stosować traktat w całości i bez wyjątków. Tymczasem organ powołany do kontroli zgodności ustaw z Konstytucją RP orzekł, że będzie kontrolował treść prawa unijnego oraz stanowił ciało recenzujące orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Mało tego, Trybunał chce wyznaczać ramy, w których działają instytucję unijne, z możliwością arbitralnego decydowania, kiedy wykraczają poza kompetencje. Nie na to się godziliśmy, podpisując traktaty akcesyjne. To działanie sprzeczne z traktatami, na podstawie których działa UE.
Polska umówiła się na jedną z deklaracji dołączonych do traktatu unijnego (lizbońskiego), o której ani widu, ani słychu w orzeczeniu. Owa deklaracja mówi o tym, że istnieje zasada nadrzędności prawa wspólnoty nad prawem krajowym. Warto dodać, że jeżeli tę zasadę naruszymy, zerwiemy również z traktatowymi, wyłącznymi kompetencjami TSUE do autorytatywnego, ostatecznego interpretowania prawa unijnego.
