„Andrzejkowe wróżby”
Ciemna, tajemna, zaczarowana noc
Swój los składamy w magie wróżb
Czekamy na cud
Świece zapalamy – woskiem cień rzucamy
Butami wróżymy – kto pierwszy do drzwi dotrze
Nad nim szczęście skrzydła rozpostrze
W tym dniu Amor naguski krąży
Strzałami w serduszka radośnie rani
Psikusy prawi, dobrze się bawi
Naśmiewa się z tych co w miłość nie wierzą
Teraz ku wróżbie bieżą – ktoś chce wyjść za mąż
O żonie coś więcej chce wiedzieć
Fajnie na świecie teraz jest
Kochać możemy kogo chcemy
Nikomu do tego kogo kochamy
Andrzejkowa wróżba jeśli nam wskaże
Że blisko miłość jest… na pewno ją spotkasz
Jeśli wola niebios taka jest
Czarnego kota weź na kolana – on wróżbę przepowie
Woskiem przez klucz polej – baw się do samego rana
W tym dniu zabawa jest doskonała
Wyświetlenia:
128
Author: Monika Janos
Milutkiego spędzania na stronce Wam mili życzę, i mam nadzieję że moim pisaniem nie jedną wzruszę, rozweselę dusze.
„Autoportret pisany
Nie jestem już młoda a też i nie stara
W kość oczywiście swoje dostałam
Stwierdziłam zatem że wolność jest dla mnie miła
W toksyczne związki nie wchodziłam
Synowi się poświęciłam
Moje szczęście jest miłe... bo syn nie jest skurwysynem
Zadowolona jestem z mojego życia
Pomimo że od niego po dupie porządnie dostałam
Cieszę się z mojego splendoru
Na starość przekażę go do rozbioru
Wspomnienia będę sobie snuła
Nie pójdzie na marne moja nad życiem zaduma
Daję każdemu tę oto radę - żyj tak
Aby na starość wspominać a wstyd opowiadać było
Jestem jaka jestem i mam nadzieję że moimi wypowiedziami, przemyśleniami nie robię nikomu krzywdy. Piszę co myślę, mówię co myślę a pisać, pisać każdy może - lepiej lub gorzej i tak powiem Wam szczerze, nie znam się na pisaniu co i jak gdzie znaki interpunkcyjne wstawić.
Wiele bym o sobie mogła jeszcze pisać, ale nie będą mą zajebistością Was męczyła ;-)
View all posts by Monika Janos
